Biegunka
Biegunka, określana jako częste oddawanie bardzo luźnego lub wodnistego stolca, jest objawem zasadniczej choroby, której powodem może być stres, błąd dietetyczny biegunka związana z podróżą, zatrucie pokarmowe i wiele innych chorób. Chociaż większość przypadków biegunki ma charakter przemijający i niewielkie nasilenie, długotrwała biegunka może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń gospodarki elektrolitowej, co może stanowić zagrożenie życia, szczególnie w wypadku dzieci i osób starszych. Należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli u dzieci poniżej drugiego roku życia biegunka trwa dłużej niż jeden dzień, a dłużej niż dwa dni u starszych dzieci i dorosłych. Skonsultuj się jak najszybciej z lekarzem, jeżeli biegunka nasila się lub towarzyszą jej takie objawy, jak: silny ból brzucha, wymioty, gorączka, pojawienie się krwistego śluzu lub pasożytów w stolcu. Przedłużająca się lub nawracająca biegunka o niewielkim nasileniu wymaga także diagnostyki medycznej. Badania diagnostyczne Rodzaj biegunki i jej przebieg są ważnymi czynnikami odgrywającymi dużą rolę w diagnostyce np. biegunka występująca na przemian z zaparciami i okresami prawidłowej czynności jelit może być spowodowana zarówno przez zespół jelita nadwrażliwego, jak i stres. Stwierdzenie krwi w stolcu wskazuje na zakażenie, raka, polipa lub zapalenie okrężnicy. Po badaniu fizycznym powinny zostać zlecone odpowiednie badania, łącznie z analizą kału, badaniem radiologicznym i kolonoskopią, która umożliwia obejrzenie okrężnicy od wewnątrz za pomocą specjalnego urządzenia wyposażonego w system optyczny. Wybór leku przeciwbiegunkowego zależy od przyczyny, która ją wywołuje. Większość przypadków biegunki ustępuje samoistnie w ciągu jednego lub dwóch dni dzięki zastosowaniu leczenia lekami dostępnymi bez recept)'. W biegunce towarzyszącej skurczom jelit można stosować fenobarbital, loperamid lub inne leki przepisywane na receptę w celu zmniejszenia ruchliwości jelit. Antybiotyki przepisuje się, jeżeli biegunkę powoduje zakażenie bakteryjne. Środki przeciw robakom są stosowane w robaczycach jelit.