Leczenie choroby Pageta
Chorobę Pageta wykrywa się często przypadkowo, podczas wykonywania badań rentgenowskich z powodu innego schorzenia (objawem rozpoznawczym jest mozaicyzm tkanki kostnej). Zdarza się również, że nieprawidłowości typowe dla tej choroby wykazuje rozpoznanie przy okazji utraty słuchu, bólów w obrębie głowy lub innych objawów, pozornie niemających związku z kośćmi. Badania analityczne krwi i moczu także dostarczają pewnych wskazówek o nieprawidłowym metabolizmie kostnym. Rozpoznanie -potwierdzają zwykle badania scyntygraficzne kośćca. Dodatkowe testy lub badania scyntygraficzne bywają wskazane w celu wykrycia ewentualnego mięsaka - nowotworu kości, jednego z możliwych powikłań choroby Pageta. Badanie elektrokardiograficzne i inne badania układu krążenia pozwalają ocenić jego wydajność. Leczenie farmakologiczne Jeśli choroba Pageta przebiega bezobjawowo, leczenie nie jest konieczne. Jeżeli dominuje silny ból, duże dawki kwasu acetylosalicylowego nie tylko łagodzą przykre dolegliwości, ale również zwalniają postęp choroby. Podobne efekty osiąga się, stosując inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, głównie indometacyne. Steroidy także hamują postęp choroby, ale ponieważ muszą być podawane w dużych dawkach, mogą wywoływać skutki uboczne, m.in. obniżenie odporności. W związku z tym nie są zalecane, z wyjątkiem krótkotrwałej terapii. Etydronat, lek stosowany czasami w chorobie Pageta, zwalnia procesy przebudowy kostnej. Wstrzykiwanie kalcytoniny, hormonu przy-tarczyc, zmniejsza resorpcję kości. Plikamycyna, dożylny lek prze ciwnowo tworowy, bywa podawany w przypadkach opornych na kalcytoninę i etydronat. Lek ten hamuje resorpcję kości, ale jego stosowanie w chorobie Pageta jest przedmiotem kontrowersji.