Leczenie spolkowania
Wszelkie utrzymujące się przykre odczucie czy ból w czasie współżycia wymagają badania ginekologa, który zada wiele pytań dotyczących praktyk seksualnych, zapobiegania ciąży, przebytych ciąż i innych czynników, które mogą mieć związek z wystąpieniem tych dolegliwości. Po dokładnym wywiadzie lekarz wykona badania ginekologiczne, pobierze rozmazy cytologiczne i zleci badania krwi i moczu. Jeśli lekarz rozpozna stan zapalny w miednicy mniejszej lub inne zakażenie bakteryjne, konieczne jest leczenie antybiotykami. Brodawki płciowe mogą być leczone chemicznie lub usuwane metodą chirurgii laserowej, zamrażania lub elektrokoagulacji. Przy bólach wywołanych opryszczką płciową leki przeciwwirusowe mogą zmniejszyć dolegliwości. Zakażenia drożdżakowe mogą być leczone maściami i czopkami przeciw-grzybiczymi. Kobiety po menopauzie odczuwają ulgę po zastosowaniu hormonalnej terapii zastępczej - w postaci dopochwowej (maść estrogenowa), doustnej (tabletki) lub przezskórnej (plastry naklejane na skórę). Terapia hormonalna umożliwia zwalczanie suchości i ścieńczenia błony śluzowej pochwy, które stanowią przyczyny bolesnego spółkowania. Leczenie chirurgiczne Endometnoza, wypadanie macicy czy blizny poporodowe będące przyczyną bólów przy współżyciu mogą wymagać korekcji chirurgicznej, jeśli zawiodły środki leczenia zachowawczego. Suchości pochwy przeciwdziała stosowanie kremów nawilżających lub żeli, a także przedłużenie czasu gry wstępnej przed stosunkiem, w celu zwiększenia wydzieliny pochwy. W niektórych wypadkach bóle przy stosunku mogą być spowodowane brakiem doświadczenia lub niewłaściwą pozycją, zwłaszcza gdy mężczyzna jest znacznie potężniejszy niż kobieta. Może wtedy pomóc wypróbowanie różnych pozycji przy stosunku, by znaleźć tę, która Evelyn Mark dobrze znosiła menopauzę, z jednym wyjątkiem; utrzymująca się suchość pochwy spowodowała, że współżycie płciowe, które zawsze było dla niej źródłem satysfakcji, stało się bolesne. "Próbowałam różnych kremów - zwierzała się.