Leczenie nadnerczy
Celem leczenia jest przywrócenie prawidłowego poziomu hormonów oraz ich funkcji. W niektórych chorobach, np. chorobie Addisona, wymaga to trwającej całe życie substytucji hormonalnej. W zespole Cushinga, spowodowanym długotrwałym przyjmowaniem leków steroidowych, objawy choroby ustępują po stopniowym zmniejszaniu dawek. Musi się to jednak odbywać pod kontrolą lekarza, ponieważ zbyt gwałtowne odstawienie leku może spowodować wstrząs. Zespół Conna oraz pheochromocytoma wymagają zwykle zabiegu chirurgicznego - usunięcia guzów wytwarzających hormony. Do zmniejszenia wytwarzania hormonów mogą się też przyczynić leki. Choroby nadnerczy stanowią potencjalne zagrożenie dla życia, dlatego terapię alternatywną powinno się stosować po uprzednim uzgodnieniu z lekarzem, jako wspomagającą leczenie konwencjonalne. Ziołolecznictwo Zielarze zalecają osobom z chorobą Addisona picie wyciągu z korzenia lukrecji, która zawiera związki zwiększające wytwarzanie hormonów. Niektóre ziołowe preparaty medycyny chińskiej i tybetańskiej mogą pomóc w równoważeniu układu hormonalnego. Dobór leków wymaga tu jednak dużego doświadczenia. Refleksoterapia Refleks o terapeuci wierzą, że objawy w chorobach nadnerczy zmniejszają się pod wpływem delikatnego uciskania odpowiadających nadnerczom punktów, zlokalizowanych na wąskim obszarze podeszwy, mniej więcej pośrodku między piętą a palcami. Choroba Addisona to choroba przewlekła, trwająca całe życie, dlatego jest niezwykle ważne rozpoznanie objawów ostrej niewydolności nadnerczy: dużego osłabienia, zmęczenia, zawrotów głowy lub omdleń oraz silnych bólów brzucha. Zakażenia, zabiegi chirurgiczne i inne sytuacje stresowe mogą przyczynić się do wystąpienia przełomu nadnerczowego, jeżeli nie zwiększy się wówczas dawki leków steroid owych, stosowanych w substytucji.